Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2013

Μια στιγμή της ζωής μου που η μουσική έπαιξε σπουδαίο ρόλο


  • Πριν ένα χρόνο κέρδισα ένα εισιτήριο από μια κλήρωση για μια συναυλία στο ΟΑΚΑ. Το συγκρότημα λεγόταν «Γκανς εντ Ρόουζις» και θα τραγουδούσαν το «Παραντάις Σίτι».

Ύστερα από ένα μήνα ξεκίνησα για να πάω στη συναυλία. Όταν έφτασα, αυτό που αντίκρισαν ήταν καταπληκτικό. Οι κερκίδες ήταν γεμάτες από κόσμο. Σε ένα τέταρτο θα άρχιζε η συναυλία. Όταν έφτασε αυτή η ώρα, οι προβολείς της σκηνής άναψαν.

 Τότε στη σκηνή μπήκαν και οι Γκανς εντ Ρόουζις. Μετά από πέντε λεπτά ο ντράμερ άρχισε να παίζει. Ακολούθησε και ο κιθαρίστας. ¨Ήμουν πολύ ενθουσιασμένος. Μετά από δέκα λεπτά το τραγούδι τέλειωσε κι οι θεατές χειροκροτούσαν με μανία.
 
 Η συναυλία ήταν μαγευτική. με γεμάτη μουσική. Μετά από δύο περίπου απίθανες και μοναδικές ώρες, ο κόσμος άρχισε να αποχωρεί για το σπίτι του αδειάζοντας σιγά σιγά το στάδιο.

Ένιωσα καταπληκτικά, γιατί άλλο είναι να τους βλέπεις στο διαδίκτυο και άλλο να τους βλέπεις ζωντανά. Ελπίζω να ξαναπάω σε τέτοιες συναυλίες σαν αυτή και να ξανανιώσω έτσι υπέροχα και μοναδικά!
Θάνος


  • Πέρυσι τα Χριστούγεννα μαζί με την οικογένειά μου είχαμε πάει να παρακολουθήσουμε μια μικρή συναυλία που θα γινόταν στο Θέατρο Μελίνα Μερκούρη.

Είχαμε ξαναπάει αλλά εκείνη η χρονιά  ήταν ξεχωριστή, γιατί σ’ αυτή τη συναυλία έπαιρνε μέρος και ο μεγάλος μου αδερφός ο Γιάννης που τότε πήγαινε Δευτέρα Λυκείου και έπαιζε σαξόφωνο.

Όταν φτάσαμε κι εμείς στο θέατρο είδαμε ότι ακόμα δεν είχε μαζευτεί πολύς κόσμος, γιατί ήταν νωρίς. Πέρασε όμως η ώρα και η αίθουσα γέμισε. Η παράσταση άρχισε και τα φώτα αναβόσβηναν ρυθμικά σε κάθε τραγούδι που άρχιζε.

Η μουσική ήταν υπέροχη. Έπαιζαν κυρίως χριστουγεννιάτικα χαρούμενα τραγούδια αλλά μετά ακολούθησαν και κάποια ροκ συγκροτήματα και αργότερα παίχτηκαν κάποιες μπαλάντες.

Έπειτα από μιάμιση ώρα το πρόγραμμα με τη νεανική συναυλία είχε φτάσει στο τέλος της και οι προβολείς άρχισαν να σβήνουν. Όμως στη συνέχεια ένα άλλο γκρουπ  ήρθε που έπαιζε μόνο ελληνικά τραγούδια με μπουζούκι και αρκετοί γονείς σηκώθηκαν για να χορέψουν ελληνικούς χορούς.

Ήταν πραγματικά μια πολύ όμορφη και ευχάριστη γιορτή. Ήμουν πάρα πολύ περήφανη για τον αδερφό μου που είχε καταφέρει να παίξει τόσο όμορφα κι ήμουν πολύ χαρούμενη γι’ αυτό.

Μαρία

  • Έχω ασχοληθεί αρκετά  με τη μουσική, γιατί παίζω μπουζούκι. Αλλά η μουσική έπαιξε ρόλο το Νοέμβριο, στη γιορτή του Πολυτεχνείου που κάναμε στο σχολείο.

Πάντα στις γιορτές είχαμε και τραγούδια και η κυρία της μουσικής έψαχνε κάποιο άλλο όργανο να τη συνοδεύσει και αφού έπαιζα μπουζούκι εγώ, δέχτηκα. Αφού κάναμε πολλές πρόβες ήρθε η μέρα της γιορτής.

Ενώ ετοιμάζαμε τη γιορτή, εγώ διάλεξα μια θέση πάνω στη σκηνή. Μόλις η γιορτή καθόμουν ήδη πάνω και έβλεπα τον κόσμο που παρακολουθούσε. Όταν έφτασε η σειρά να παίξω, πήρα το όργανο και μαζί με το αρμόνιο της κυρίας και τα παιδιά που τραγουδούσαν, άρχισα να παίζω. Έπαιξα ένα τραγούδι που είχε σχέση με το Πολυτεχνείο.

 Μόλις τελειώσαμε δεχτήκαμε ένα μεγάλο χειροκρότημα. Αφού συνεχίστηκε η γιορτή για αρκετή ώρα έφτασε το τέλος.  Θα παίζαμε ένα ωραίο τραγούδι για να κλείσει η γιορτή. Το έπαιξα με τη συνοδεία του αρμόνιου. Όταν τελείωσε η γιορτή ο κόσμος χειροκρότησε με ενθουσιασμό όλους όσους συμμετείχαν.

            Όταν πήγαμε σπίτι σκεφτόμουν τη γιορτή που είχε ολοκληρωθεί με επιτυχία και που είχα παίξει κι εγώ το όργανο που τόσο αγαπώ. Ένιωσα πολύ όμορφα και ικανοποιήθηκα για τις προσπάθειες που είχα κάνει. Ακόμα είχα καταφέρει να παίξω πάνω στη σκηνή μόνος μου χωρίς να ντρέπομαι τον κόσμο που είχε έρθει να μας δει κι αυτό ήταν ένα μικρό κατόρθωμα για μένα!

Σταύρος